መንገደኛዋ ታዛቢ

 

መንገደኛዋ ታዛቢ

ወቅቱ ክረምት ነው የአየሩ ሁኔታ  የቅዝቃዜው ነገር አያድርስ ነው በረዶው መኪናም አያስነዳም በእግርም አያስጉዝም ባጠቃላይ ምን አለፋችሁ የዚህ ዓለም ጣጣ ባይኖር ኖሮ ከቤት መውጣት አያስመኝም ነበር በማግስቱ ታህሳስ 19 ቀን የመላዕኩ የቅዱስ ገብርኤል ክብርና ልዕልና የሚነገርበት የእነዚያ ሶስት የእምነት ጀግኖች የሲድራቅ የሚሳቅና የአሚዲናጎም የእምነት ምስክርነት የሚወሳበት ታላቅ ክብረበዓል ነበር፡፡ እኔም የዚህን ብስራታዊ መልዓክ ተአምር ለመስመትና የእነዚህን ሶስት ቅዱሳን ወጣቶችንም የእምነት ምስክርነት ከምንም በላይ ደግሞ የእግዚአብሔርን ድንቅ ተአምር ለማየት ፈለግሁና በመላዕኩ በቅዱስ ገብርኤል ስም የታነፀውና በአካባቢው ምዕመናን አማካኝነት ወደ ተሠራው በዋሽንግተን ሲያትል ወደ ሚገኘው ቤተክርስቲያን ተጉዤ ነበር በአካባቢው በርካታ ኢትዮጵያውያን ማህበረሰቦች የሚገኙ ሲሆን ከምንም በላይ ግን ፈሪሃ እግዚአብሔር ያላቸው እግዚአብሔር ለራሱ የመረጣቸው የቤተክርስቲያን ማህበረሰቦችም አሉ፡፡

ለሚያምን ሁሉ ይቻላል(ማር9:23)

እነሆ፥ የመዳን ቀን አሁን ነው

… የአምስት ገበያ ያህል ሕዝብ ይከተለው ነበር በርካታ ሴቶችና ሕፃናት አረጋውያንና ወጣቶች፤ ከዚህ ሁሉ ሕዝብ መካከል እኩሉ ድውያንን ሲፈውስ እውራንን ሲያበራ በሚያደርገው ድንቅ የሆነ ተአምር ተከቦ እኩሉ መሲህ ይመጣል የተባለውን የሰማ እኩሉም በሚያስተምረው ትምህርት የተመሰጠ እኩሉም መልኩና ቁመናው የክርስቶስ ደም ግባቱ አስገርሟቸው ለማየት የሚከተሉ ነበሩ…

ማዕተብ የክርስቲያን ዓርማ

"ማህተብህን በአንገትህ እሰረው ስትሔድ ይመራሃል

ስትተኛ ይጠብቅሃል" ምሳ 6÷21

 

 

የኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ክርስቲያኖች በአንገታቸው ላይ ክር ያስራሉ ለሕፃናቶቻቸውም ክርስትና ሲነሱ ክር ያስሩላቸዋል በሕፃናቱም ሆነ በአዋቂዎቹ ክርስቲያኖች የሚታሰረው ክር በግዕዝ ማዕተብ በአማርኛ ማተብ ይባላል፡፡ ቃሉ የወጣው ዐተበ ካለው ግዕዛዊ ግሥ ሲሆን ዐተበ ፍቺው አመለከተ ባረከ ማለት ነው፣ ማዕተብ ከዚህ ይወጣል ምልክት ማለት ነው፡፡ ለተጠመቁ ክርስቲያኖች የክር ማዕተብ ለሃይማኖት ምልክትነት ወይም መታወቂያ ከመሆኑ በፊት በብሉይ ኪዳን ዘመን የሃይማኖት አባቶች ከጣዖት አምላኪዎች ተለይተው የሚታወቁበት ምልክት ነበራቸው፡፡

ሥዕል በኢትዮጵያ ኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ቤተ ክርስቲያን

 

                              ሥዕል በኢትዮጵያ ኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ቤተ ክርስቲያን
ከክርስትና በፊት ሥዕል በቤተ አሕዛብም ሆነ በቤተ አይሁድ የታወቀና ከአምልኮት ጋር የተያያዘ ነበር፡፡ በቤተ አሕዛብ ዕንጨት ጠርቦ ደንጊያ አለዝቦ ማምለክ የተለመደ ነበር፡፡ እንዲያውም የሮማ ነገሥታት አማልክት ተብለው ከመመለካቸው በላይ ከሞቱ በኋላ ሥዕላቸው በደንጊያና በዕንጨት እየተቀረጸ ሲመለኩ መኖራቸው በታሪክ ይታወቃል፡፡ ክርስትና በመጣ ጊዜም ከክርስትና ጋር ያጣላቸው ይኸው ልማዳቸው ነው፡፡ በክርስትና ትምህርት ይህ አምልኮ ጣዖት ነውና፤ በቤተ አይሁድም እንደ አሕዛብ ሳይሆን በታቦተ ሕጉ በጽላተ ኪዳኑ ላይ ሥዕለ ኪሩብን እንዲስል ራሱ እግዚአብሔር ሙሴን አዝዞት ነበር፡፡

“ዕፀ መስቀሉ ከየት መጣ”

“ዕፀ መስቀሉ ከየት መጣ”

የመስቀሉ ቃል ለሚጠፉት ሞኝነት ለእኛ ለምንድን ግን የእግዚአብሔ ኃይል ነውና እንደተባለው በቆሮ 1÷18/ ክርስቲያኖች ኃይላችን፣ መመኪያችን፣ ነፍሳችን መዳኛና የምንጸናበት መስቀል እናምናለን፡፡ ነብየ እግዚአብሔር ቅዱስ ዳዊት “እግሮቼ በሚቆሙበት ሥፍራ እንሰግዳለን” እንዳለም /መዝ 131÷7/ ጌታችን መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በመስቀል ላይ ውሎ እኛ ለሠራነው ኃጢአት ካሣ እንደሆነ እያሰብን እንሰግድለታለን፡፡ በልባችን፣ በሰውነታችንና በቤታችን እንስለዋለን፡፡ በአባቶቻችን እንባረክበታለን፡፡ እንደትምህርታችን የድኅነታችን ብርሃን የበራበት ይህ መስቀል የእንጨት ነው፡፡ እንጨት ከመሆኑ ጋርም አንድም ለመስቀሉ ካላቸው ፍቅር ወይም ታሪክን በተረት ቀርፀው ከማስቀረት ልማዳቸው የተነሣ ይህ መስቀል ከየት መጣ? ለሚለው አባቶች የሚተርኩት አንድ ታሪክ አለ፡፡ እንደሚከተለው አቅርበነዋል፡፡

ለሚፈሩህ ምልክትን ሰጠኃቸው

ወወሀብኮሙ ትእምርተ ለእለ ይፈርሁከ

                            

ከላይ በርእስነት ያነሣነውን ኃይለቃል በመንፈስ ቅዱስ ገላጭነት ነቢዩ ዳዊት ተናግሮታል፡፡ አባቶች ነገሮች ከመፈጸማቸው በፊት አስቀድሞ ትንቢት አላቸው ሲሉ ትንቢት ይቀድሞ ለነገር" እንዲሉ፡፡ (መዝ. ፶፱÷፬)

የእግዚአብሔር ወዳጅ፣ መዝሙረኛው ዳዊት በትንቢት መነጽርነት የተረዳው ምስጢር ቢኖር መድኃኔዓለም ክርስቶስ የተሰቀለበት ክቡር መስቀል የሚያድን፣ ከሰይጣን የሚታደግ፣ ከክርስቲያኖች ጋሻ ሆኖ የተሰጠበ በረከት መሆኑን ነው፡፡ ነቢዩ የመስቀሉን አዳንነት የተገነዘበው በተሰጠው የትንቢት ጸጋ ነው፡፡ በቀራንዮ መሥዋዕት የሆነው ቸሩ አምላክ ክቡር መስቀሉን ሊቀድሰው ስለፈለገ ቅዱስ ሥጋውን ቆረሰበት ክቡር ደሙን አፈሰሰበት፡፡

‹‹አዲስ ልብንና አዲስ መንፈስን ለእናንተ አድርጉ›› (ሕዝ 18፡31)

መልካም አዲስ ዓመት

ኃይለ ቃሉን የሠራዊት ጌታ እግዚአብሔር ሕዝቡን በሚመክርበት ዘመን ከአበይት ነቢያት አንዱ በሆነው በነቢዩ በሕዝቅኤል በኩል ስለብዙ ነገር ተናግሮታል፡፡ ለጊዜው ለእስራኤል ዘሥጋ ይነገር እንጂ ፍጻሜው ግን እኛም እንማርበት ዘንድ ተመዝግቦልናል፡፡ በመሆኑም የዚህ ጽሑፍ ዋና መልዕክትና መሠረታዊ ዓላማ በምድራዊው የኮንትራት ኑሯችን በዘመን ተሰፍሮና ተወስኖ በተሰጠን ዕድሜ በተለይም በቀሪ ጊዜያችን አሮጌውንና የዛገውን ልብ አውጥተን አዲስ ልብን ገንዘብ እንድናደርግና በአዲስ ሕይወት እንድንመላለስ ማሳሳብ ነው፡፡